[FÌRAZ]

Bir minik Serce ürkekliğimi terkettim sana uçarken
Güvercin gibi olup, zarifce dokunmak istedim toprağa
Üveyik gibi hasreti vuslata dönüştürdüm düşlerimde
Akdenizin maviliğinde serinlemek istedim seninle
Bakışlarının derinliğine uçuşlar yaptım farketmesende

Melankolik bir ruhum ve sevda sözcüklerim var kalbimde
Aylardan eylülü; mevsimlerden baharı taşıyorum içimde
Biliyorum ki; eylülde kavuşmanın gizemini taşıyor göğsünde
Bahar hiç bitmeyen tazeliğin adı oluyor aşkın harbinde
Ve sen ulaşılamayan Leyla oluyorsun küllenmiş şehrimde

Kahrolsun ümitsizlik adına ne varsa bu dünyada
Göz yaşlarımın rengi yok,sevdamın simgesi olmuş şeffaflığıyla
Aşkım adına yaşıyorum , gözyaşı dökmüyorum senden başkasına
Şikayet etmem asla bu Şehirde, Senin için çektiğim sancılara
Göz yaşımın rengini soracak olurlarsa bana
Senin kalbin gibi şeffaftır oda

Şimdi şiirimi okurken düşüneceksin elbette
Bilirsin ki Elbet, Elbet kavuşacağız İrem Şehrinde...