O Gözler Ve... Anlamsız hayaller peşinde koştum hep. Hep imkansıza oynadım. O kadar çok hayal kurdum ki kendimi kaybettim hayaller içinde. Bir gün bir el tuttu beni çıkarttı hayallerin derinliğinden. İlk defa nefes aldığımı hissettim o an.yeni doğmuştum sanki. Hemen itiraf ettim yüreğimdeki her şeyi. İlk defa birisi kendisine duyduğum sevgiyi kabul etmiş ona karşılık vermişti. Bundan daha güzeli ne olabilirdi ki hayatta. Şimdi Bayram çocukları gibi neşeli, kuşlar kadar özgür ve müebbet hapis yemiş bir mahkum gibi tutuklu yüreğim. Artık sabahları gülücüklerle uyanıyor akşamları daha mutlu uyuyorum. Hele bir gözleri var insanın yüreğine işliyor. Hani hüzünlü bir bakışı olsan on anlıyorsun yüreğinde ki sızıyı. Hüzünlü olduğunda bir kez bakabiliyorsun bir daha görmek istemiyorsun o gözleri öyle mahsun. Mutluyken kendini alı koyamıyorsun bakmaktan. Ayrılmak istemiyorsun yanından. Hele bir sarılışı var, insanın yüreğini serinletiyor adeta. Birde kızmaları var bir kütsümü sekiz takla attırıyor vallaha. Anlamak imkansız. Düşman oluyor adeta sana, gönlü olana kadar hayat sana ızdırap. Keşke tüm ızdıraplar bu kadar güzel olsa. Neyse gel zaman git zaman hayat yine yapacağını yaptı. Anlamsız bir sebepten yüreğimize buz gibi bir su serpti. Bana bir şey hatırlattı ‘sen hayal aleminin insanısın var git geldiğin yere’ dedi. Meğerse gerçeğin içinde hayali yaşıyormuşum. O ne halde bilmiyorum. Bildiğim tek şey benim yine imkansız hayaller kurmak üzere olduğum yine boşluk . Of hayat of hep mi oyun oynayacaksın benimle. Hep mi dert benim. Hiç gülmeyecek mi yüzüm. Ama senin inadına hep güleceğim hep oynayacağım yüreğim ne kadar kan ağlarsa ağlasın. Hiç vaz geçmeyeceğim sevmekten. Nasıl oynayacaksın? Diye sorarsan. Sevdiğimin bir gülüşü yeter bana. Var sen oyununu oyna bana. MURAT TÜRKMEN
Konu *YAKAMOZ* tarafından (18.09.2008 Saat 18:57 ) değiştirilmiştir.
|